Redaktorzy tomu zgromadzili studia omawiające dramaty cechujące się tzw. kostiumem antycznym, odnoszące się do mitologicznej lub historycznej tradycji kulturowej starożytności, napisane czy opublikowane w umownych ramach czasowych 1814–1939 (przykładowo zatem: Agezylausz Juliusza Słowackiego, Tyrtej Cypriana Norwida, Sędziowie ateńscy Teofila Lenartowicza, Althea Felicjana Faleńskiego, Elektra Feliksa Płażka, a także Alcesta Emila Zegadłowicza). Celem projektu było więc przekrojowe zbadanie różnorodnych podejść polskich dramaturgów XIX-wiecznych oraz modernistycznych do (na nowo) odczytanej przez nich tradycji antycznej. W ten sposób zostałby ukazany fascynujący (wierzymy) wielogłos, w którym kostium antyczny w dramacie stanowi narzędzie przetwarzania znaczeń, oręż kulturowej, a przede wszystkim literackiej wymiany, pełnić może funkcję ezopową, autoterapeutyczną, konsolacyjną i autotematyczną.
Rozstrzygnięcie konkursu dla wydawnictw w ramach programu „Mała książka – wielki człowiek”Bez kategorii, Strona Główna