„Barok”

„Barok. Historia – Literatura – Sztuka”


Interdyscyplinarny półrocznik „Barok. Historia – Literatura – Sztuka” jest periodykiem o zasięgu międzynarodowym. Istnieje od 1994 roku – do chwili obecnej ukazały się już trzydzieści trzy numery pisma. „Barok” to jedno z najważniejszych współczesnych interdyscyplinarnych pism specjalistycznych. Poświęcone jest ono szczegółowym zagadnieniom szeroko pojętej historii kultury (m.in. historii literatury, sztuki, muzyki, filozofii) i skupia swój badawczy ogląd na obszarze polskiego i europejskiego baroku.

Redakcję pisma współtworzą specjaliści związani ze środowiskiem naukowym Uniwersytetu Warszawskiego (Instytutu Literatury Polskiej UW, Instytutu Historycznego UW, Instytutu Historii Sztuki UW, Instytutu Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych UW, Instytutu Muzykologii UW).



W skład obecnej redakcji wchodzą:

prof. dr hab. Juliusz A. Chrościcki – redaktor naczelny

prof. dr hab. Urszula Augustyniak,

prof. dr hab. Paulina Buchwald-Pelcowa,

prof. dr hab. Sante Graciotti,

prof. dr hab. Robert Frost,

prof. dr hab. Marek Prejs,

dr hab. Tadeusz Bernatowicz,

dr hab. Szymon Paczkowski,

dr Maciej Ptaszyński,

dr Jacek Głażewski

dr Radosław Rusnak – sekretarz.

W komitecie redakcyjnym pisma znaleźli się: prof. dr hab. Urszula Augustyniak (Warszawa), prof. dr hab. Andrzej Borowski (Kraków), prof. dr hab. Paulina Buchwald-Pelcowa (Warszawa), prof. dr hab. Juliusz A. Chrościcki (Warszawa), prof. dr hab. Mariusz Karpowicz (Warszawa), prof. dr hab. Edmund Kotarski (Gdańsk), prof. dr hab. Irena Poniatowska (Warszawa), prof. dr hab. Marek Prejs (Warszawa), prof. dr hab. Andrzej Rottermund (Warszawa), prof. dr hab. Jacek Staszewski (Toruń), prof. dr hab. Zygmunt M. Szweykowski (Kraków), prof. dr hab. Janusz Tazbir (Warszawa).

Na łamach „Baroku” wyniki swoich badań publikowali i publikują najwięksi specjaliści w dziedzinie historii, historii literatury, historii sztuki, filozofii, muzykologii, bibliologii – badacze związani ze środowiskami naukowymi z Polski oraz z większości krajów Europy (m.in. z Wielkiej Brytanii, Włoch, Francji, Niemiec, Rosji, Węgier, Czech, Słowacji, Litwy, Ukrainy, Białorusi). Co niezwykle istotne, „Barok” jest także pismem wielopokoleniowym, które umożliwiło naukowy debiut wielu młodym, początkującym badaczom.

Redakcja periodyku stara się, aby w każdym numerze – skomponowanym ze stałych działów („Rozprawy i eseje”, „Inedita i problemy ineditów”, „Komentarze i dyskusje wokół wystaw”, „Omówienia i przeglądy”, „Recenzje i noty”, „Nowości wydawnicze”, „Książki nadesłane”, „Kronika”, „Kronika Uniwersytetu Warszawskiego”) omawiano najistotniejsze problemy badawcze związane z konkretną tematyką. W ostatnich latach szerokiej dyskusji naukowej na łamach pisma poddawane były takie kwestie, jak: dzieje humanizmu w baroku, problemy kultury dworskiej, świat emblematów i alegorii, barok w epoce Sasów, barokowy świat wojen i niepokojów. Od pewnego czasu wydawane są też obcojęzyczne numery specjalne „Baroku” poświęcone zagadnieniom istotnym dla danego kręgu kulturowego i adresowane do odbiorcy zagranicznego. Taki charakter miały m.in. numery w języku szwedzkim i węgierskim.